Naar bestemming

Leer wordt, afhankelijk van het doel, in 4 klassen verdeeld:

Schoenen, tuigage, technische benodigdheden en kledingaccessoires.

Schoenleer omvat zowel boven- als onderleer. Onderleer wordt onderverdeeld in geschroefd of gelijmd (gestikt, genaaid of gelijmd). Dit leer is stijf en samendrukbaar en wordt gemaakt van de huiden van runderen, kamelen, varkens, zeezoogdieren en paarden, met behulp van verschillende looimiddelen.

Leer voor de zool van schoenen Leer wordt geclassificeerd op basis van looimethode, afwerkingsmethode, standaard puntdikte (5-6 categorieën – van 1,75 tot 7 mm), kwaliteit (4 kwaliteiten) en configuratie (hele huiden, halve huiden, enz.). Bij het looien van leer voor schoenzolen wordt doorgaans een combinatie van chroomverbindingen, looistoffen, synthetische looistoffen en soms zirkonium, aluminium en andere verbindingen gebruikt. Chroomgelooid leer heeft, ondanks zijn hoge slijtvastheid, geen wijdverspreide toepassing gevonden vanwege een aantal nadelen (hoge vochtabsorptie, slechte vormvastheid, lage wrijvingscoëfficiënt in natte toestand, moeilijke afwerking, enz.).

Schoenzoolleer wordt gebruikt voor het maken van zolen, binnenzolen en andere schoenonderdelen. Zoolleer moet bestand zijn tegen vervorming, slijtage, compressie en buiging, en moet zijn lineaire afmetingen behouden wanneer het nat is en vervolgens droog. De vereiste eigenschappen van zoolleer worden gewaarborgd door de selectie van de ruwe huiden.

Leer voor schoenbovenwerk — een zacht materiaal dat tijdens gebruik (en ook bij de productie van schoenonderdelen) onderhevig is aan herhaaldelijk rekken en comprimeren, buigen, blootstelling aan stof, vuil, chemicaliën, enz. Leer moet voldoende lucht- en dampdoorlatend zijn en waterdicht. Er wordt onderscheid gemaakt tussen chroomgelooid leer en yuftleer voor schoenbovenwerk. De eerdere classificatie van schoenbovenwerkleer op basis van de bevestigingsmethode is achterhaald, aangezien zowel yuftleer als chroomgelooid leer veelvuldig worden gebruikt in de schoenproductie met verschillende bevestigingsmethoden. Yuftleer wordt gebruikt voor het bovenwerk van zware werk- of militaire laarzen of sandalen.

Zadelleer wordt gebruikt voor het maken van riemen, holsters, tassen, draagriemen, enz., maar ook voor paardenuitrusting (hoofdstelonderdelen, riemen, zadeltassen) en tuigen. Voor de productie worden runder- en varkenshuiden gebruikt. Alle soorten zadelleer worden geproduceerd met behulp van gecombineerde looimethoden. Onderdelen van het tuig (riemen, tuigen, stiksels, enz.) worden gemaakt van onbewerkt leer, wat resulteert in riemen met een hoge treksterkte.

Technische leersoorten Leer voor aandrijfriemen, machineonderdelen en andere technische producten wordt gemaakt van runderhuiden (van ossen en vaarzen) in de vorm van zadeldekken. Dit leer moet een hoge treksterkte, dichtheid, elasticiteit en uniforme dikte hebben. De hoge elasticiteit van dergelijk leer wordt bereikt door aanzienlijke hoeveelheden vetmakers toe te voegen en door de zadeldekken en de daaruit gesneden stroken voor riemen, evenals de riemen zelf, intensief uit te rekken tijdens het productieproces. Machineonderdelen zoals lagerschalen, draaihulzen (onderdelen van kammachines), koppelingen, aandrijfriemen voor weefmachines, pakkingen, manchetten, verdeelbanden, enz. worden gemaakt van industrieel leer.

Leer voor kleding en fournituren — een zacht materiaal dat wordt geproduceerd uit fijne, onbewerkte huiden met behulp van chroom en gecombineerde looimethoden. Kledingleer, dat zich kenmerkt door een aanzienlijke buigzaamheid, wordt gemaakt van schapenvellen. Varkensleer wordt ook gebruikt voor kledingleer. Leer voor fournituren moet een uniforme kleur hebben, niet broos zijn en slijtvast. In sommige gevallen is het reliëf aangebracht (ingesneden in een kunstmatige nerf). Handschoenleer wordt gemaakt van de huiden van schapen, geiten, veulens, varkens, honden en andere dieren. Dergelijk leer moet zacht, flexibel en buigzaam zijn.